Urostoma
Een urostomie is, zoals de naam al doet vermoeden, een operatief kunstmatig gecreëerde opening om de urine af te voeren. Als gevolg van bv. blaaskanker of een aangeboren afwijking kan de urine het lichaam niet meer langs de natuurlijke weg verlaten.
Medisch-technisch zijn er verschillende operaties mogelijk.
De Uretero-ileo-cutaneostomie of de Bricker-operatie is de meest voorkomende, waarbij een stukje dunne darm (ileum) van ± 10 tot 15 cm wordt genomen om een nieuwe urinebuis te vormen. De beide urineleiders worden hierop aangesloten, het ene uiteinde afgesloten en de andere zijde wordt met de huid verbonden en vormt de stoma. De urine wordt opgevangen in een speciaal zakje.
De Uretero-cutaneostomie is een tweede mogelijkheid. De uiteinden van de urineleiders worden naar de linker- en rechterzijde van het lichaam door de buikwand naar buiten gevoerd. Om het aanleggen van twee stoma's (links en rechts) te vermijden, worden soms ook de ene urineleider met de andere verbonden alvorens ze naar buiten te brengen tot het bekomen van slechts één stoma.
De Uretero-colo-cutaneotomie is de derde optie. In plaats van een stukje dunne darm wordt nu een stukje van de dikke darm gebruikt om de urineleiders in te planten. De stoma ligt nu links onder in de buik.
De urostomiezakjes zijn altijd met een afvloeiingskraantje (systeem) en een anti-reflux klep die het terugvloeien van de urine belet vooral in liggende houding.
Een stoma is vochtig, glimmend en donkerroos van kleur (gelijkaardig aan het weefsel dat jouw mond aflijnt). Een stoma bevat geen zenuweinden en is daardoor ongevoelig voor aanraking of pijn. Het is nochtans zeer rijk aan bloedvaten en kan lichtjes bloeden bij wrijving; dit is geen reden tot alarm. Een stoma kan lichtjes krimpen tijdens de eerste paar maanden na de operatie en moet daarom regelmatig gemeten worden om zeker te zijn van nauwkeurige passende opvangapparatuur.
